Bugün doktora gittik. Öncesinde doktor bazı bilgiler aldı, ailedeki genetik hastalık var mı, sigara içiyor musun, kan gruplarınız nedir. Şehnaz çok heyecanlıyken benim soğuk kanlı olmam doktoru da şaşırtmıştı. Biraz laf soktu ama o heyecandan unuttum ne dediği, çocuk doğunca hesabını sorarım :) Neyse sonra bakalım dedik ve ultrason odasına geçtik, siyah beyaz bir ekranda karmakarışık şeyler var ve doktor biraz inceledikten sonra 3mm’lik bir canlının kalbini gösterdi, o an artık herşey kesinleşmiş ve artık herkes bana Can Baba diyecekti, artık çok babacan bir tavrım olacaktı. O görüntünün şokunu yaşarken güp güp, güp güp kalp atışları geldi bir yerlerden 5-6 saniyelik bir ses, o kalp, o can, o şehnaz, o bizim çocuğumuz. Orada, eşimin karnında ikinci bir kalp atışı vardı. Doktor daha fazla dinletemeyeceğini çok yüksek frekans gerektiği için kısa sürdüğünü ama devamı dinlemek isterseniz 1 ay sonra tekrar görüşelim dedi. Biz spoiler’ı yemiştik artık, ilk kontrolda kalp atışlarını duymak bir mucizeydi, çok şanslıydık. O ses, o minik kalp… Çok zor anlatması.

Bir Cevap Yazın