Bebeğim bu sefer herşey tazeyken ve 5 dakika vakit bulabilmişken hemen yazmak istedim. 27 haftanın içinden merhaba sana!
Geçen pazartesi günü son parti tetanoz aşımız yapılmıştı. Perşembe günü de kan, idrar, şeker, doppler testlerimizin hepsi yapıldı. Azıcık kansız olmamın dışında herşey normal çıktı çok şükür. Ama o glikoz testi yok mu, insanı mahvediyor. Hele benim gibi tatlı sevmiyorsan berbat bir şey!
Sonra cuma günü babanın işi dolayısıyla İstanbul’da bir toplantı vardı ve baban bizi de götürmeye karar verdi sonunda. Doğmadan İstanbul’u da görmüş oldun bebeğim. İlk kez birlikte feribota bindik. Sallanınca ben biraz korktum ama senin hoşuna gitmiş olabilir. İstanbul’da Seviye ablanla Cihan abinde kaldık (sen onlara teyze, hala – amca, dayı) ne istersen de, şimdilik abla – abi dedim ben :)
Cumartesi günü hep birlikte İdo’nun açıkhava sineması etkinliğine katıldık. Ben hiç Boğaz Turu’na çıkmamıştım ama sen maşallah şimdiden 2 köprünün de altından geçip Karadeniz’e kadar gittin :) Çok güzeldi değil mi?
Şimdilik bu kadar bebiko. Unuttuğum olursa eklerim bir ara.
Ha bir de, biz babanla çok merak ediyoruz seni. Doğacağın günü iple çekmeye başladık.

“Boğaz Turu’nda Bir Bebiko” için 2 cevap

  1. Nazlıhan Şevik diyor ki:

    Ağlayacaktım neredeyse, ne güzel…
    Acaba ben de mi istiyorum artık bebiş, çok duygulanıyorum içinden çocuk geçen herşeyde:)
    Umarım güzel kızınız sağlıkla doğar, annesiyle babasıyla mutlu yaşar hep.
    Sevgiler,

  2. Şehnaz Paçacı diyor ki:

    Nazlıhan kusura bakma, görmemişim yorumu. Daha doğmadan onu bu kadar seviyorsam doğunca ne yapacağımı düşünüyorum. Eğer uygun zamanın geldiğini düşünüyorsan, bir bebeğin katacağı mutluluğun sınırı yok bence. Güzel yorumun için çok teşekkürler.

Bir Cevap Yazın